Wat als je een miskraam krijgt?
Een miskraam.
Alleen het woord al kan zorgen voor een knoop in je buik. Misschien heb je het zelf meegemaakt. Misschien ken je iemand die een miskraam heeft gehad. Of misschien lees je dit omdat je bang bent dat jij nu een miskraam hebt.
Wat de reden ook is: fijn dat je hier bent. In deze blog proberen we je eerlijk antwoord te geven op mogelijke vragen, zonder paniek te zaaien.
Heb je nog steeds twijfels en angsten over of je zwangerschap goed gaat? Bel altijd je verloskundige, want daar zijn ze voor. Echt, écht doen!
Het taboe dat een miskraam heet
Over een miskraam wordt nog steeds weinig gesproken, het is een taboe. En eerlijk gezegd vinden we dat bij BabyBlogger.nl heel raar. Een miskraam gebeurt namelijk vaker dan we denken, maar liefst 1 op de 4 zwangerschappen in Nederland eindigt in een miskraam.
Dus waarom moeten vrouwen (en hun partners) hier alleen doorheen? Alsof het verdriet stil moet blijven, omdat het ‘vroeg’ was, of omdat anderen niet goed weten wat ze moeten zeggen.
Wat is een miskraam?
Een miskraam betekent dat een zwangerschap spontaan eindigt, meestal in de eerste twaalf weken.
Vaak is je zwangerschap op dit moment nog een geheimpje, omdat je toch eerst zeker wil zijn dat alles goed zit. Maar dat betekent ook dat de buitenwereld op dit moment nog geen idee heeft waar je doorheen gaat. En dat kan zwaar zijn, dat snappen we heel goed.
Hoe herken je een miskraam?
Een miskraam begint vaak met krampen en kan gepaard gaan met bloed. Hoe veel bloed dat is, dat verschilt per miskraam. Soms begint het met een klein beetje bloed bij het afvegen, soms heb je gelijk veel bloedverlies en krampen.
Ben jij zwanger en heb je bloedverlies? Dat hoeft niet meteen te betekenen dat je een miskraam hebt. Maar tegelijkertijd is die kans ook wél aanwezig. Er is ook geen leidraad die zegt dat je bij een bepaalde hoeveelheid bloed áltijd een miskraam krijgt. Er kan namelijk ook een vaatje gesprongen zijn bij je baarmoedermond.
Ik heb een miskraam, wat nu?
Weet je zeker dat je een miskraam hebt? Dan is het belangrijk om goed voor jezelf te zorgen. Kies voor maandverband met een katoenen bovenlaag. Dat geeft minder kans op infecties of irritaties.
Geen pijnstilling in huis? Vraag of iemand paracetamol voor je wilt halen. En als ze dan toch bezig zijn ook gelijk je favoriete chocola, wat thee en misschien iets anders wat je nodig hebt.
Bel ook de verloskundige, als je dat nog niet hebt gedaan.
Het vruchtje verliezen
Het is niet fijn, maar we willen het toch benoemen, ook om je er op voor te bereiden. Bij een miskraam ga je ook het vruchtje verliezen. Afhankelijk van hoe ver je zwangerschap was, zal je dit vruchtje mogelijk zien.
Vaak verlies je het op het toilet, maar je kan het ook terugvinden in je maandverband. Samen met het weefsel kan het best ‘groot’ zijn. Houd rekening met een halve centimeter tot, verder in de zwangerschap, een aantal centimeters.
Het verliezen van het vruchtje gaat vaak samen met veel krampen en bloedverlies en is eigenlijk te vergelijken met weeën. Als je het vruchtje bent verloren, dan zal het bloedverlies gelukkig gauw afnemen.
Wat moet je niet doen bij een miskraam?
Als je denkt, of inmiddels zeker weet, dat je een miskraam doorgaat, dan zijn er een aantal dingen die je niet moet doen.
- Een tampon dragen, je hebt dan een vergrote kans op infecties.
- Zwangerschapstesten blijven doen om te kijken of het misschien toch geen miskraam is. De HCG levels kunnen tot wel 12 weken ná je miskraam in je urine zitten. De uitslag kan dus vals-positief zijn.
- Angstig alles voor jezelf houden. Deel je spanning, je gedachten en twijfels. Met je partner, moeder, vriendin of je verloskundige.
Hoe ga je om met een miskraam?
Ook als je nog maar net wist dat je zwanger was, kan het verdriet overweldigend zijn. En dat mag er zijn. Vanaf het moment dat je die positieve zwangerschapstest in je handen hebt, zie je jouw toekomst anders. Er zou een kindje komen, en dat kindje komt nu niet meer.
En dat doet pijn, heel veel pijn. En het stille verdriet maakt het soms nog lastiger, want het begrip en inlevingsvermogen van mensen die nog nooit een miskraam hebben meegemaakt en geen idee hebben waar je doorheen gaat, is soms ver te zoeken.
Wat een miskraam extra moeilijk maakt, is het gebrek aan ruimte om erover te praten. Uit onbegrip en niet wetende wat te zeggen, horen vrouwen vaak zinnen zoals:
“Het was nog vroeg.”
“Je weet in ieder geval dat je zwanger kan worden.”
“Het gebeurt zo vaak.”
Hoewel ze vaak goed bedoeld zijn, kunnen ze het gevoel geven dat jouw verdriet er niet mag zijn. Dat je ‘gewoon door moet’.
Ons advies: geef aan dat het niét helpend is. Je bent ongelofelijk verdrietig, dat hoeven ze niet erger te maken. Zeker als het mensen zijn die dicht bij je staan, mag je er vanuit gaan dat ze het beste met je voor hebben en er graag voor je willen zijn.
Je bent niet alleen
Veel moeders denken dat ze de enigen zijn die dit meemaken.
Dat is niet zo. Achter gesloten deuren dragen ontelbaar veel vrouwen hetzelfde stille verdriet. Het delen van ervaringen kan troostend zijn en een gevoel van verbinding geven.
Door erover te praten, door het bespreekbaar te maken en door elkaar te steunen. Vanaf een eerste miskraam wordt opnieuw zwanger worden én blijven toch een onzekerder iets. Het is fijn om dit te kunnen delen met iemand die weet wat je hebt meegemaakt.
Er is geen juiste manier om met een miskraam om te gaan. Toch zijn er dingen die voor veel moeders helpend zijn.
- Gun jezelf de tijd om te rouwen. Ook als anderen verwachten dat je snel weer functioneert. Meld je ziek, ga lekker op de bank onder een dekentje liggen en doe wat goed voelt.
- Praat erover, met iemand die je vertrouwt. Dat kan je partner zijn, een vriendin, een andere moeder of een professional.
- Wees lief voor jezelf. Je lichaam en hart hebben iets groots meegemaakt.
- En misschien wel het belangrijkste: weet dat je niets fout hebt gedaan. Een miskraam is zelden te voorkomen en nooit jouw schuld.
Heel veel liefs van ons!
Veelgestelde vragen
Nee, gelukkig niet. Bloedverlies komt vaker voor in het begin van een zwangerschap en kan verschillende oorzaken hebben, zoals een gesprongen vaatje. Tegelijkertijd begrijpen weheel goed dat bloedverlies je direct angstig maakt. Twijfel je? Neem altijd contact op met je verloskundige.
Dat verschilt enorm per vrouw en per zwangerschap. Bij sommigen duurt het een paar dagen, bij anderen een week of langer. Het hevigste deel, met krampen en bloedverlies, is vaak het moment waarop het vruchtje wordt verloren. Daarna neemt het bloedverlies meestal snel af.
Ja, een miskraam kan pijn doen. De krampen worden vaak omschreven als hevige menstruatiepijn of zelfs weeën. Dat kan beangstigend zijn, zeker als je dit niet verwachtte. Gebruik paracetamol en gebruik een warme kruik voor je buik.
Niet altijd, maar het kan wel voorkomen. Veel miskramen verlopen spontaan en zonder medische ingreep. Wel is het belangrijk om je verloskundige te bellen, zodat zij met je mee kan kijken en kan bepalen of extra controle nodig is.
Bij extreem veel bloedverlies, koorts of aanhoudende pijn moet je altijd contact opnemen. Het kan zijn dat je lijf moeite heeft met het volledig kwijtraken van het vruchtje.
Nee. Hoe graag we altijd een reden willen vinden: in de meeste gevallen is een miskraam niet te voorkomen en niet jouw schuld. Het lichaam stopt een zwangerschap meestal omdat het vruchtje niet goed is aangelegd. Dat ligt helemaal buiten jouw invloed.
Lichamelijk kan je soms al snel weer zwanger worden, soms zelfs voordat je weer normaal ongesteld bent geweest. Emotioneel is dat voor iedereen anders. Het belangrijkste is dat jij en je partner er klaar voor zijn, op jullie eigen tempo.
Soms is het zelfs een fijne afleiding, om je te focussen op de toekomst. Maar blijf wel je eigen gevoel in de gaten houden. Zit je er toch erg mee? Spreek het uit.
Je hoeft het niet mooi of uitgebreid te verwoorden. Een simpele zin als: “Ik heb een miskraam gehad en het doet veel pijn” is genoeg. Je mag ook aangeven dat je (nog) geen vragen wilt beantwoorden. Ben je toe aan een avondje met je beste vriendinnen, vraag dan ook of ze langs willen komen.
Juist omdat er zo weinig over gesproken wordt. Veel vrouwen dragen dit verdriet in stilte, waardoor het lijkt alsof jij de enige bent. Dat ben je niet. En dat gevoel van herkenning kan enorm helpen, hoe verdrietig de aanleiding ook is.
